Βασικό συστατικό της παιδικότητάς
μας, δημιούργημα των ονειροπολήσεων, των επιθυμιών και των προσδοκιών μας,
συντρόφεψε επανειλημμένα τα βράδια μας,
μας γαλούχησε και μας ταξίδεψε στο ασύλληπτο,
το φανταστικό.
-Το παραμύθι!- «Κόκκινη κλωστή
δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη….»
Η κλασσική αρχή των παραμυθιών
που όλοι οι μικροί της γης γνωρίζουμε.
Αμέτρητες και οι νύχτες που τα
παραμύθια της γιαγιάς, βγαλμένα από το ξεχασμένο σεντούκι της μνήμης της, μας
κράτησαν συντροφιά, έσβησαν το κλάμα και το φόβο μας κι έχτισαν τα όνειρά μας.
Σήμερα, αναπολώντας τους μικρούς
λιλιπούτειους, που κάποτε ήμασταν, καθισμένοι αναπαυτικά, άλλοι στα ψηλά σκαμπό
κοντά στο μπαρ, άλλοι στα μικρά στρογγυλά τραπεζάκια, βρεθήκαμε στο ιστορικό κέντρο
της πόλης μας.
Ένα ετερόκλητο πλήθος από άνδρες,
γυναίκες και παιδιά κάθε ηλικίας και επαγγελματικής ιδιότητας, χαλαροί και με
την διάθεση ανάλαφρη μέσα στη ζεστή ατμόσφαιρα που διαμορφώνει στην ευρύχωρη αίθουσα, η όμορφη με γήινα
χρώματα διακόσμηση, είμαστε συνοδοιπόροι σ’ ένα ταξίδι σε άλλους καιρούς και τόπους.
Ξεναγός μας όπως και τις άλλες
φορές, η ίδια φιλόξενη παρέα μουσικών και παραμυθάδων που κατέχει πολύ καλά την
τέχνη της αφήγησης.
Ψυχή της, η αφηγήτρια κα Λίλλη
Τριαντάρη, που με τρόπο μαγικό μεταμορφώνεται σε μορφή αέρινη, ονειρική και με
την ζεστή, απαλή φωνή της μας μεταφέρει, λες, μέσα από τη μηχανή του χρόνου σε
χώρους και ιστορίες ανθρώπων και πλασμάτων που προσπαθούν να ορίσουν την
μοίρα τους.
Μας διηγείται το δικό της
παραμύθι. Το ταξίδι του Γιουβάλ!
«Αρχή του παραμυθιού, καλησπέρα
σας».
Ο αέρας μυρίζει το απαλό άρωμα
των κεριών που τρεμοπαίζουν στα τραπεζάκια και η φωνή της αφηγήτριας, με
μουσική υπόκρουση το γλυκό παιχνίδισμα ενός βιολιού, χορεύει στα αυτιά μας.
Η ιστορία του παραμυθιού,
επίκαιρη και σήμερα αφού μας μεταφέρει την επιθυμία για ταξίδια, για
επικοινωνία με άλλους λαούς, την δίψα για την γνώση, την αναζήτηση της
διαφορετικότητας. Το νόημα το ίδιο επίκαιρο κι αυτό. Ο κόσμος είναι παντού το
ίδιος φορτωμένος με τα ίδια βάσανα. Πρέπει να εκτιμάμε ότι απλόχερα μας έδωσε η
ζωή, να δίνουμε νόημα στην κάθε μέρα.
Ακούμε όλοι μας προσηλωμένοι! Για
να γίνεις καλός αφηγητής απαιτείται η γνώση της τεχνικής και φυσικά το χάρισμα.
Το κοινό των παραμυθιών, έχει πρόσφατα διευρυνθεί κατακτώντας και τους
μεγάλους. Πολλές αίθουσες έχουν κατά καιρούς φιλοξενήσει αφηγήσεις παραμυθιών
και είναι μια πολύ καλή εναλλακτική μορφή διασκέδασης και κοινωνικοποίησης και ας
να το αναφέρουμε, ευτυχώς και η πιο φθηνή!
Αναζητώντας τους λόγους που μας ωθούν να γίνουμε καλοί ακροατές καλών παραμυθάδων, σταματάμε σ’ έναν!. Στην
εσωτερική μας ανάγκη να ξεφύγουμε από την άχαρη και ταλαιπωρημένη
καθημερινότητά μας, στην επιθυμία μας να γίνουμε λίγο και εμείς πάλι παιδιά, να
ταξιδεύσουμε στους τόπους που πλάθει η φαντασία, να ζήσουμε για λίγο το όνειρο.
Περασμένες δέκα σκορπίσαμε κι εμείς,
οι σύγχρονοι Γιουβάλ, με νωπές ακόμη τις εικόνες της ιστορίας που ακούσαμε, δίνοντας
όμως όλοι μας την υπόσχεση, να συνταξιδεύουμε τακτικά με το νου και την ψυχή μας,
στα παράξενα μονοπάτια της φαντασίας και να αντλούμε έτσι δύναμη, για να
πολεμάμε με πιότερη αντοχή, της ζωής μας τα παράδοξα.
Ελευθερία 12.6.2013
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου