ΣΤΡΑΤΗΣ ΦΙΛΙΠΠΟΤΗΣ ΕΝΑΣ ΑΚΟΥΡΑΣΤΟΣ ΣΚΑΠΑΝΕΑΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Με υποδέχεται γελαστός, καλοσυνάτος στο κατώφλι του νέου δικού του χώρου, του βιβλιοπωλείου του στην οδό Ασκληπιού 7. Μόλις έχω κατέβει τα λιγοστά Sσκαλοπάτια που με χωρίζουν από το Ναό του βιβλίου όπου δραστηριοποιείται ο πολυτάλαντος και ιδιόρρυθμος Στρατής –σήμα κατατεθέν σχεδόν του δρόμου και της περιοχής των πάλαι ποτέ βιβλιοπωλείων και του διψασμένου για γνώση φοιτητόκοσμου. Επί 32 χρόνια μόνιμος κάτοικος της οδού Σόλωνος και Ασκληπιού σχεδόν γωνία, εξαναγκάστηκε σε μεταστέγαση «υποβρυχίως»,
όπως αναφέρει ο Γιώργος Βιδάλης στο Αθηναϊκό Ημερολόγιο του 2014,  πριν ένα χρόνο περίπου  λόγω αδυναμίας καταβολής ενοικίου και εξόδων λειτουργίας. Προβλήματα  που μαστίζουν το χώρο των εκδόσεων γενικότερα μετά την επί έξι έτη εμμένουσα στην χώρα μας οικονομική κρίση.

Τήνιος στη καταγωγή από τον Πύργο –τόπο καταγωγής πολλών καλλιτεχνών μεταξύ των οποίων και του Γιαννούλη Χαλεπά, εργάζεται αφοσιωμένα και με επιμονή παρά τις δυσκολίες, λέγοντας ο ίδιος ότι στην κρίση θα επιβιώσουν όχι οι Τιτανικοί αλλά οι ψαρόβαρκες.

Δεκαεξάχρονος έφηβος το 1949 έρχεται στην Αθήνα για να εργασθεί ως βοηθός στο ιστορικό βιβλιοπωλείο του Ιωάννη Δ.Κολλάρου της «Εστίας» που βρισκόταν τότε στην οδό Σταδίου 38 ο οποίος Ιω.Κολλάρος υπήρξε και νονός του. Εκεί πήρε το βάπτισμα, δούλεψε σκληρά και έγινε απαραίτητο μέλος της κοινωνίας του ιστορικού βιβλιοπωλείου όπου παρέμεινε ως υπεύθυνος πωλήσεων έως το 1978 οπότε και άνοιξε το δικό του βιβλιοπωλείο-εκδοτικό οίκο αρχικά στην οδό Ακαδημίας και μετέπειτα στην οδό Σόλωνος. Ήταν η ψυχή του χώρου, ο Στρατής της Εστίας, έτοιμος να συμβουλεύσει τους πελάτες αλλά και να συνομιλήσει με κάθε μορφής γνωστή προσωπικότητα (πεζογράφους, ποιητές, ανθρώπους του πολιτισμού)που περνούσαν από το βιβλιοπωλείο.

Την συνήθεια αυτή να συζητά και με χιούμορ, εξακολουθεί να κρατά έως σήμερα με όλους γνωστούς και άγνωστους που περνούν από το χώρο του, που πρέπει να ομολογήσω και η ίδια τον βρήκα πολύ «σπιτικό»(cosy αγγλιστί) με το καναρίνι που σε υποδέχεται κελαηδώντας από τη σκάλα, στον γεμάτο αναμνήσεις χώρο του.

Οι δυο γιοί του Ανδρέας και Γιώργος με τις εκδόσεις «Ίρις» συνεχίζουν την πορεία του στον μαγικό κόσμο του βιβλίου, όμως και ο ίδιος δηλώνει με το αγέρωχο παρουσιαστικό του και το πεισματάρικο βλέμμα του, πως δεν θα το βάλλει κάτω παρά τα ογδόντα χρόνια του. Πλούσιο το εκδοτικό του έργο: Έλληνες παλιοί και νέοι συγγραφείς(Παναγιωτόπουλος, Παπανούτσος, Ζωή Ρωπαίτου, Μάρω Βαμβουνάκη κ.α) ,Ημερολόγια «Αθηναϊκό» και του Αρχιπελάγους(για τις Κυκλάδες)

Πολλά βιβλία για το όμορφο νησί του την Τήνο και το Γιαννούλη Χαλεπά.

Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι λόγω των Τηνιακών αέρηδων είναι ευέξαπτος και ιδιόρρυθμος, η εγκαρδιότητα όμως και το κοφτερό του βλέμμα που σε διαβάζει και σε αξιολογεί δεν σε κάνει καθόλου να αισθανθείς άβολα. Βαρύς και λιγόλογος αρχικά σε ζυγίζει και σου ανοίγεται με το χρόνο. Φανατικός Αθηνολάτρης, ο Στρατής Φιλιππότης παραμένει αγέραστος και ανεκτίμητος για τους φίλους του, πολύτιμος για το χώρο του βιβλίου από τους λίγους εναπομείναντες παλαίμαχους εκδότες στην σημερινή Αθήνα.

                        Μεσσηνιακός Λόγος